Bariloche, El Calafate en Torres del Paine
Ok ik ga het proberen kort en bondig te houden. Maar dat valt niet mee
. Dit is het vervolg verhaal na 2 weken vakantie met Vincent. Zondag toen Martijn aankwam hadden we een nederlands onderonsje in Buenos Aires met Jolien en Jens. De dinsdag de 18e januari is Vincent naar Nederland vertrokken, we moesten dus weer afscheid nemen en nu voor 3 maanden maar wel de laatste keer.
Woensdag heb ik met Martijn het vliegtuig gepakt naar Bariloche. Naar buiten kijken in het vliegtuig is ook wel apart in argentinie, je kunt dorpen en steden die je halverwege ziet op een hand tellen.
Eenmaal in Bariloche aangekomen realiseerde ik me dat het hier toch wat kouder was, brrr 25 graden. Het hostel waar we in zaten was ons aangeraden door een belg die we in BsAs waren tegengekomen. Hij was er zelf 2 maanden blijven hangen, belooft wat!!. De lokatie was de 10de verdieping van een oude flat aan het meer. Zo wat een uitzicht!!! martijn heeft alle instellingen van zijn camera uitgeprobeert. We hadden besloten om de volgende dag meteen maar de bergschoenen uit te proberen. Een wandeling (klim) naar een refugio hoog in de Bergen. Onderweg werden we geteisterd door grote dikke vieze paardenvliegen die ook nog staken. Het enige wat een beetje hielp was zwaaien met een stok om ze uit de buurt te houden. Stilzitten om te rusten zat er niet in want dan had je ze allemaal rond je hoofd. Santiago een argentijn kwam ons nog helpen met een spuitbusje anti insekten spul. Ondanks de vliegen konden we toch nog genoeg om ons heen kijken . Toen we eenmaal de boomgrens hadden bereikt namen de paardenvliegen ook af. Nog een beetje klimmen en we kwamen aan bij de refugio. Het was net alsof we in de himalaya waren beland waarschijnlijk lag het aan de muziek want ik ben nog nooit in de himalaya geweest. Volgende dag liepen we weer terug alleen was het weer enigzins omgeslagen, het waaide en het regende. Dit maakte het natuurlijk wel spectaculair en glad.
Terug in het hostel had ik anderhalve dag nodig om bij te komen van deze tocht, of misschien had ik toch iets verkeerds gegeten. Maandag zijn we weer verder gevlogen naar El Calafate, ja waarom zou je een bus pakken over steenslag wegen waar je 2 dagen mee bezig bent als je ook kan vliegen. El Calafate zelf is een lelijke iets te snel uit de grond gerukte toeristen stad maar we moesten er alleen maar heen om in Puerto Natales te komen in Chili.
Puerto Natales is een ontzettend rustig stadje, huizen zijn allemaal van golfplaten en hebben verschillende kleuren. Vanuit deze stad konden we een tocht naar het park Torres del Paine plannen hier zijn we 2 dagen geweest. Hoe het eruit ziet is alleen maar uit te leggen met fotos de beesten die hebben gezien zijn condors, guanacos en xf1andus en nog veel meer. Het park zit wel helemaal vol met backpackers die ofwel het circuit doen 7 a 10 dagen wandelen of de W dat is 3 a 5 dagen wandelen. Helaas hadden wij maar tijd voor 2 dagen. Maar wel geluk want het was uitgerekend nu goed weer.
Daarna zijn we terug gegaan naar El Calafate. Doordat ik even op een neer ben gegaan naar Chili heb ik er weer een argentijnse toeristenvisa in mijn paspoort zodat ik nog 3 maanden mag blijven in argentinie, mooi dat is dus ook gelukt.
We hadden in El Calafate nog een dag nodig om naar de beroemde gletsjer Perito Moreno te gaan . Deze gletsjer ontstaat uit het ijsveld dat op de grens van Chili en argentinie ligt. In de zomer smelt er wat van af en in de winter groeit hij weer aan. Specifiek aan deze gletsjer is dat je kunt zien dat er stukken afvallen. De tocht er na toe was helemaal geregeld en daarbij hoorde ook een tochtje op de boot bij. De volgende dag vloog martijn alweer richting BsAs zijn vakantie zat er bijna op.
Laatste weekje Chaltxe9n en Ushuaia
Zoals ik al zei El Calafate is een lelijke stad dus daar wilde ik niet te lang alleen blijven
Ik heb een bus gepakt naar Chaltxe9n waar ik meteen al Britt tegen kwam een australische die Vincent en ik in Mendoza 2 weken eerder hadden ontmoet. In Chaltxe9n had ik me ingeschreven voor in ICE-trekking. Dit hield in om 7 uur sochends klaar staan 2 en half uur wandelen naar een camping, daar kregen we spullen, ijspinnen voor onder je schoenen (crampons) en een klim harnas. Vervolgens liepen we verder naar de gletsjer dit duurde ook een paar uur. Op de gletsjer hebben we die crampons omgedaan. Wandelen op een gletsjer is een apart om mee te maken door zo n wit landschap echt heel mooi. Uiteindelijk gingen we ook nog een ijswand beklimmen wat wel makkelijk gaat met crampons en bijltjes om in het ijs te slaan. Hierna hebben we het hele stuk weer terug gelopen en kwamen we om half 8 weer aan bij het hostel zeer moe maar wel voldaan. In Chaltxe9n heb je ook nog de bekende rots Fitz Roy en die had ik door dat ijsspectakel nog niet gezien. Ik had afgesproken met 2 engelsen Maggie en Carlos omdat de volgende dag te gaan bekijken alleen moesten Carlos en ik wel om 6 uur terug zijn voor de bus. Dus toch maar weer vroeg op gestaan en flink doorgewandeld. Halverwege kwamen we erachter dat we toch wel voldoende tijd hadden en hebben we ook maar even 2 uur rust genomen om van dit uitzicht te genieten… Zoals je ziet had ik weer goed weer.
En we waren nog op tijd terug voor de bus, we konden zelfs nog een biertje drinken.
Vanaf Chaltxe9n ging ik weer terug naar El Calafate dit duurt 4 uur vervolgens moest ik tot 3 uur snachts op het busstation wachten voor de bus naar Rio Gallegos. Gelukkig was ik niet de enige die er lag.
Vanuit Rio Gallegos had ik een bus naar Ushuaia deze bus ging dus dwars door Tierra del Fiego over de straat van Magallanes en door Chili.
Het begin door Tierra del Fiego is erg vlak en saai maar uiteindelijk komen er Bergen te voorschijn. Ik kwam savonds om 11 uur aan in Ushuaia. En ben naar het eerste de beste hostel gelopen, dit bleek ook het hostel te zijn waar ik heen wilde.
Dag erna had ik even geen zin om vroeg op te staan voor een of andere wandeling, ik heb lekker uitgeslapen, boek gelezen beetje rondgelopen in het hostel gehangen. Savonds ben ik gaan eten met een italiaan en zijn braziliaans vrienden in het huis waar zij verbleven. Daar hadden we een asoda(bbq) met erg lekker vlees. De volgende dag ben ik ook met dezelfde mensen gaan wandelen een tocht naar een gletsjer en een meer. Grote gedeeltjes waren moerasachtig en daar ben ik lekker met mijn schoenen door heen gestapt/gezakt. Onderweg zagen we een beverdam en afgeknaagde bomen, helaas hebben we geen bevers gezien, ik vraag me wel af hoe groot die beesten zijn……
Zaterdag ben ik naar een museum geweest een gedeeltje ging over de zeevaart rond tierra del fiego waar vele schepen stranden het museum is de oude gevangenis waar vroeger zware criminelen werden opgesloten. Smiddags ben ik heel suf met de stoeltjes lift samen met de bejaarden een berg op gegaan om van het uitzicht op de stad Ushuaia en beagle channel te genieten. Daar kwam ik Yoav (Israeli) en Rafeal (hebreeuws sprekende argentijn) tegen. Ben met hun ook gaan eten en stappen en met nog een Israeli. Ik heb een hoop geleerd over Israel en ook nog een paar woordjes hebreeuws. Mijn bedoeling was toch echt om alleen spaans te leren.
Mijn laatste dag van de vakantie heb ik afgesloten met een boottocht over canal beagle.
Ik heb veel zeeleeuwen en albatrossen gezien. En savonds afscheid genomen van Ushuaia in het hostel, ik had er nog wel een tijdje willen blijven.
Tja nu zit ik weer in Nueve de Julio het is hier heel rustig want er zijn nog veel mensen op vakantie, gelukkig is het er wel lekker warm.